 |
 |
|
|
Waar hij het gore lef vandaan haalt om mij 'n avond alleen te laten
Zezunja's Zorgelijkheid
|
07 September 2006 | 11:05:08
|
|
Claimerig gedrag in een relatie is dus echt het ergste dat er is. Verschrikkelijk. En dus vind ik het een klotestreek dat mijn vriendje vanavond met zijn beste vriend gaat stappen. Echt gemeen.
Want ik ben dan natuurlijk gedoemd om zelf mijn volgesnotte zakdoekjes achter mijn kont op te ruimen. En hem te vervloeken door satéprikkers in zijn pasfoto te jensen. En ik kan natuurlijk niks leuks doen, want ik ben ziek. En ik kan niemand bellen om te vertellen wat een vreselijk kuttig vriendje ik heb, omdat bij elk telefoontje naar Nederland mijn beltegoed na twee minuten op is. Skypen is ook onmogelijk, want mijn computer heeft de blauwe DOS-schermen als definitieve huisstijl gekozen en dat praat wat lastig. Verder ken ik hier niemand die ook maar enigszins zit te wachten op een bezoekje aan dat arme, zieke, verlaten, allochtoonse meisje. En tot overmaat van ramp lijkt het beltegoed van mijn vrienden ook voortdurend op, of ze zijn allemaal mijn nummer kwijt, want het is al tijden akelig stil hier. Remi, eat your heart out!
En dus vond ik het gisteren hoog tijd om eens stennis te schoppen, want kijk, je kunt wel in je uppie in je zweterige slaapzak bij de zoveelste herhaling van Dr. Phil een potje gaan zitten wenen, omdat jouw vriendje jou óók zo ruw in de steek laat, maar daar heeft niemand iets aan. Dat leidt alleen maar tot pathetisch de kat op schoot trekken en dan roepen dat hij de enige is die nog van je houdt. Om vervolgens te zien dat hij gelijk weer van je schoot springt. Daarbij moet je de shit laten waar-ie vandaan komt, dat is mijn levensmotto. En dus dient mijn vriendje toch op zijn minst te beseffen wat hij mij aan doet.
Mijn tactiek: midden in de nacht de kwestie aanzwengelen. Het feit dat hij 's ochtends moet werken en door mijn gehoest sowieso al slaapgebrek heeft, is geen factor van belang. Het feit dat hij het in zijn hoofd haalt mij op een dieptepunt in mijn leven zo te laten zitten - hoe durft-ie!, is dat wel. Uiteraard.
Dus eerst hoestte ik hem wakker, vervolgens trok ik een stuk dekbed van zijn kant naar mij toe, want hij had nog wat droge stukjes en aan mijn kant was het de hoogste tijd om te hozen. En daarna beet ik hem toe dat als ik dan geen stukje dekbed van hem mocht, ik verder wel beneden zou gaan slapen.
Maar toen ik rillend op de trap stond, vond ik dat-ie er toch wel erg makkelijk vanaf kwam. Hij zijn dekbed terug én zijn nachtrust en ik alleen beneden op de bank met een droge hoest, een slaapzak en Vitaya-nacht-tv. Dat vond ik een uitermate oneerlijke verdeling van de buit. Dus ik deed de slaapkamerdeur nog eens open en siste heul onderkoeld -kuch- allerlei dingen in de trant van 'gelukkig zien we elkaar morgen de hele dag niet' en 'maar dat kan jou toch niks schelen' en 'want als het je wel wat kon schelen, dan hield je me nu tegen' en 'maar ook dat kan je natuurlijk niets schelen' en 'want je gaat morgenavond ook gewoon stappen' en nog zo wat van die dingen.
Uiteindelijk mocht het natuurlijk allemaal niet baten, want zo zijn mannen. En natuurlijk heb ik de hele ochtend zitten broeden op een drama-act die hem zou doen beseffen in welke afgrond hij mij stort. Want hij moet voelen wat ik voel, zo zijn vrouwen. Dus ik wikte en ik woog. Ik kan hem natuurlijk de hele avond gaan lastigvallen met sms'jes van het kaliber: waar ben je?/ wat doe je?/ hebben jullie het WEL leuk?/ hoe laat kom je thuis?/ zo laat?/ nou dan zie ik je wel weer 'ns. Maar dat zou pas op het moment zelf effectief zijn. Ik lijd hier al dagen aan, dus voor overdag moest er toch ook iets zinnigs te bedenken zijn.
Maar ik kwam er niet uit. Ik zou hem de hele dag willen negeren, zo van: jij hebt mij niet nodig? Dan ik jou ook niet. Maar dat gaat niet, want hij is niet thuis. Of ik zou hetzelfde willen terugdoen: jij stappen? Dan ik ook, maar dan véél later, leuker en dronkener. Én flirten met vijf mannen tegelijk. Maar dat gaat ook niet, want ik ben ziek en zou bij God niet weten met wie ik het waar leuk zou kunnen hebben.
Dus voor mij zit er niets anders op dan mij vandaag opnieuw te wentelen in de diarree van dag-tv. Car Booty, To buy or not to buy, Homes under the hammer, twintigduizend herhalingen van het journaal en van de programma's die ik gisteravond al heb gezien. Ik kan natuurlijk ook nog een potje janken, maar dan moet ik wel zorgen dat ik dat doe vlak voordat-ie thuiskomt, zodat-ie mijn huilwallen en de rode neus nog kan zien, anders is zelfs dát zinloos. En tegen het eind van de avond kan ik hem dan nog een sms te sturen met de mededeling dat claimerig gedrag het ergste is dat je je geliefde kunt aandoen. |
|
|
|
*giert*
koningin Zez herrijst om Waar Romantische Tragiek in ere te herstellen.
|
|
|
Oooh, wat ben je zielig meid!!!
:)))
|
|
|
Oeps, ik herken mezelf. Ben ik zó erg??
|
|
|
*reikt stapel schone zakdoekjes aan*
|
|
|
Ik herken het helemaaaaal niet! Echt niet he!
|
|
|
maar meisje toch, zal ik u een troske druiven en wat appelsienen komen brengen, zo ver is het niet :-)
|
|
|
Hey... dus ik ben niet de enigste man op de wereld die dit meemaakt. Ik wens yuri veel beterschap en sterkte toe ;-)
|
|
|
Lieve Mevrouw Zezunja,
Eerst dacht ik dat Yuri het paard van Troje in huis gehaald had, maar toen besefte ik gelukkig op tijd dat jouw colère gewoon het gevolg is van die medicijnencocktail waar je al dagen aan zit. Eerst afkicken dus en dan uitgebreid je excuses aanbieden en van die dingen.
Maar eigenlijk verdenk ik je ervan dat je - zoals alle zieke mensenkinderen - een beetje kwetsbaar bent en dan maar geheel in onvervalste, ironische Zezunja-stijl een beetje het slachtoffer wil uithangen. En als je dan toch bezig bent: flink uitvergroten die handel! Om literatuur-technische redenen, als het ware. Toch?
Deze keert neemt afscheid met een duidelijke knipoog,
Uw eigenste,
Drs. Johan Arend Happollati
P.S. Ondanks alle grappen en grollen toch oprecht beterschap toegewenst, want je bent -daar ben ik van overtuigd - toch echt wel ziek geweest.
|
|
|
|
helahola, mijntantemeteenstola.. meisje toch. Sms 'jes gaat ie echt niet lezen, gebiologeerd als tie zal zijn door de knietjes van al die andere meisjes. Wat je moet doen, is jezelf verwennen. Puur deze negatieve flow omzetten in iets postiefs. Plunder zijn creditcard, bestel een bloemenzee, laat de catering zich het schompes lopen op je adres, bestel online de mooiste lingerie, ga tekenen, een paar mooie boeken lezen en koop verdomme een shit load aan poepsjiek eenspersoons dekbeddengoed. Dat jullie nog onder een dekbed pitten. Een dubbel matras ,dat heeft logica maar je eigen kroeldeken is echt een must voor de echtelijke zielerust. Beterschap, meisje.
|
|
|
|
Ik ben het wel eens met dhr/mw PF hierboven; jij hebt een vette oppepper nodig. Een Zezunja-dag! En die mannen.. ze hebben heel wat te verduren van ons vrouwen, ik herken mezelf hier wel in ;) En net verhuisd zijn, nog geen baan, ziek zijn, vrienden/familie ver weg en dan OOK NOG die laatste strohalm die gaat pierewaaien buiten de deur,... De hele wereld heeft het leuk behalve jij!! ;)) Ik snap je wel. Gooi het eruit (heb je al gedaan) word beter (gaat vanzelf) en ga jezelf eens verwennen (misschien wil je pierewaaier ook wel meedoen om jou te verwennen)
|
|
|
|
Gelukkig heb je een heleboel digitale vriendjes die telkens gezellig een berichtje voor je typen... zodat je je niet hoeft te vervelen...
En weet je Zezun? Als je nu dus op wraak zint... tegen de tijd dat manlief zelf zit te kuchen en te proesten en te snotten en jij eindelijk 'your moment of revenge' kunt hebben, dan vinden we hem zielig en kruipen we in onze pyjama tegen hem aan en verwennen we hem met glaasjes eigengeperste sinaasappelsap en tsja, dan blijkt dat we het paard van Troje niet zijn, maar gewoon heel lief.....
|
|
|
Poeh, zo veel dat ik niet eens weet waarop ik allemaal zal reageren. Ik geniet ervan.
En verder zeg ik op jullie allemaal: ja!
|
|
|
Inderdaad waar haalt hij het gore lef vandaan, ongevoelige horken zijn het, allemaal!
Beterschap
|
|
|
Hr 'ti: U lijkt op mijn vader, die dacht ook dat het allemaal echt was. 'Dat zet je toch niet op internet', zei hij.
|
|
|
Nee, Vrouwe Zezunja,
Ik schreef toch dat ik wel besefte dat alles ironisch bedoeld was ?!?
|
|
|
@hr 'ti:
1. Mijn vader bleef hangen in uw eerste zin, zullen we maar zeggen.
2. Niet alles was ironisch. Als je ziek bent en alleen op de wereld dan willen dit soort problemen wel eens de kop opsteken. Alleen ben ik niet zo erg als hierboven beschreven. Ik ben een beetje minder erg.
|
|
|
Dit begint gevaarlijk te lijken op de situatie in het boek van Merel Roze (achterin, als het uit de hand loopt).
Bestellen en lezen maar, voor het geval day tv niet meer genoeg is.
|
|
|
Ah, ik heb het hier nog niet zien liggen, maar als ik mazzel heb wordt er over een uurtje geen longontsteking geconstateerd (wat er niet in zit, die mazzel) kan ik het dit weekend in NL kopen. Als het niet te duur is.
|
|
|
Ojeeeee... de eerste scheurtjes in het echtelijk Belgische geluk zijn zichtbaar. Ga snel op kantklossen o.i.d. dan leer je mensen kennen. Ik spreek uit ervaring sinds ik naar het verre West-Friesland ben geemigreerd. Maar ja...dat is tenminste nog Nederland. Ik heb medelijden...
|
|
|
Scheurtjes? Ah nee... een beetje liefdesgeluk kan wel tegen een stootje... daar komen geen scheurtjes van, zelfs nog geen barstjes...
Strakjes vrijen die twee de sterren van de hemel, strakjes, als ze weer beter is.
Dus volgens mij kun je zeggen dat dit het gevolg is van te weinig aandacht...
Dussss Yuri, doe je best, kriebel haar zachtkes over haar rug, terwijl ze aan jouw eigengeperste sinaasappelsap lurkt... die heb je inmiddels toch wel gemaakt, niet?
Dan komt alles weer goed. :)
|
|
|
Hahaha, briljant. Ik herken het wel en ik durf er voor uit te komen. Ik zeg je een ding: Ga Hitchhikers Guide to the Galaxy huren, daar zit een heul herkenbaar stuk in.
|
|
|
Hoe is het nu?
Alweer helemaal opgeknapt??
|
|
|
Geachte Heer Maanzand,
Wat een zeur heeft u eigenlijk geïmporteerd? Sjonge sjonge...
Maar wat ik u eigenlijk wilde melden: Mocht het zijn dat u het qua wifespotting wat gehad hebt in het Leuvense dan zal ik u graag ontvangen te B., alwaar zich, in de krochten van het donkere nachtleven, nog heel wat loslopend, welwillend, vrouwelijk wild schuil houdt.
|
|
|
Oja, dat is het favoriete woord voor een vrouw: zeur.
Bestaat er voor een man ook zo een woord? Dan hoor ik dat graag.
|
|
|
Hoewel je er ook planken mee te lijf kunt gaan, vrouwe soes, wordt hier wel eens de benaming 'zaag' gebruikt als mannelijke tegenhanger voor een 'zeur'. U zult ongetwijfeld begrijpen dat u mijn reactie tevens een ietsje ironisch mag lezen.
|
|
En vriendje maar denken: wat is ze toch een dapper ding, blijft zonder te zeiken gewoon ziek thuis.....
 Groet van Bui
Las bij Netperk dat je een 'veer' van hem gekregen hebt, vandaar dat ik even langs kom.
|
|
|
dankzij de veer van Netperk zal je er wat lezers bijgekregen hebben. Van bovenstaand stuk heb ik even lekker genoten..eruit met die agressie..hoppa!
|
|
|
Ik had al niet te klagen over het aantal lezers, maar inderdaad die dag dat Netperk die award gaf, waren het er wel wat meer. Als er een paar blijven hangen, dan is dat heel fijn.
|
|
|
|
|
|
|
