zezunja.punt.nl
 

U kunt verder lezen op mijn nieuwe website http://zezunja.nl.
Lees meer...   (66 reacties)
 
 
Nog steeds geen stukje, want ik moest figureren bij mijn geliefde. 
 
 
Spoedig meer. 
Lees meer...   (12 reacties)
 
 
Dingen die ik als kutsmoes kan gebruiken om geen stukje te schrijven:
 
1. Ik heb al twee maanden een geheimpje op een heel mysterieus plekje bewaard. Mysterieus omdat ik de neiging heb leuke geheimpjes in het kader van de voorpret met Yuri (klik) te delen. Hoe meer zielen hoe meer vreugd, zoiets. Maar nu dus niet en daar snap ik zelf eigenlijk geen bal van, dus dat moet wel een heel mysterieus plekje zijn, daaro, in mijn hoofd. Voor een tipje van de sluier, zie vorig jaar rond deze tijd: The Corniest Trip Ever (klik).
Even voor de duidelijkheid: dat geheimpje is een waanzinnig goede kutsmoes om tot maandag lekker geen stukjes meer te schrijven.
 
2. Gisteren was ik in het Europees Parlement om met hoge piefen en mindere goden te 'netwerken'. Mijn ouders zijn met pensioen en hebben genoeg tijd om allerlei mensen te verzinnen die ze nog uit een ver verleden kennen die iets met België of met Vlaamse journalistiek te maken hebben. En hoewel ik het vooraf nauwelijks kon toegeven, want ik háát netwerken om het netwerken, ben ik toch blij dat ze dat gedaan hebben. Ik ontmoette gisteren de cowboys die ik nodig had. Cowboys in de zin van: ach meid, kom op, ga gewoon freelancen, je kunt het. En ook al voel je je misschien eerst een stofzuigerverkoper die tientallen deuren in z'n smoel krijgt, het zal je lukken.
Ik ben voor een jaarlijkse Dag van de Cowboy, want ik gun iedereen de overmoed waarmee ik gisteren thuiskwam. En ik gun iedereen de kutsmoes 'ik schrijf even geen stukje, want ik ben druk bezig cowboys te melken'.
 
3. Men wil mijn cursus journalistiek hebben. Hoera! Klein probleempje: die cursus bestaat nog niet. En woensdag moet-ie er wel zijn, of in elk geval in grote lijnen. Me dunkt dat dit een kutsmoes van formaat is.
 
4. We hebben gisteren de laatste afleveringen van het laatste seizoen van Six Feet Under gezien en ik ben er nóg stil van. Ik moest wenen. Sinds ik hier woon, ween ik, omdat wenen hier niet archaïsch is en ik het een stuk leuker vind om een potje te wenen dan te huilen of te janken. Maar goed, ik moest dus wenen. En daarna was het verdomde stil in huis. En in mij. Daar komen geen stukjes van.
 
5. Aan de foto te zien, moet Yuri vanavond zijn poezelige handjes laten wapperen en mijn coupe de troep voorzien van een fijne snit. En als je lief aan je hoofd zit te frunniken dan zijn weblogstukjes wel het laatste waar je aan mag denken. Tenminste, als je lief een lieve lief is, wiens handen 200 procent aandacht verdienen.
 
6. Ik moet het nog goedmaken met de sigarenboer van le magasin avec l'odeur du chien (© Yuri). Omdat ik deze neringdoende vaak bezoek wanneer ik net van Franse les kom, heb ik de neiging Frans te spreken. Want als ik tijdens de les ook maar één woordje Nederlands of Engels spreek, volgt er een opgeheven wijsvinger, en ik ben nogal gemakkelijk conditioneerbaar. Terwijl in dit land, dat wordt verscheurd door een malle taalstrijd, bonjour zeggen niet altijd iets is dat je in dank wordt afgenomen. Anekdote: een vrouw die van oorsprong Franstalig is, moest 'bijzitten' op een Vlaams stembureau. De dame in kwestie zei één woord Frans tegen een Vlaming, namelijk 's'il vous plaît'. De Vlaming gaat nu een klacht indienen, omdat hij in een Vlaams district woont en er op het stembureau Nederlands gesproken moest worden.
Kortom, dit klinkt misschien als een kutsmoes, maar ik zal al mijn charmes in de strijd moeten werpen om vergeving te krijgen voor de talloze merci's, s'il vous plaîts en au revoirs die ik bij le magasin avec l'odeur du chien heb uitgekraamd.
  
7. Mijn webzijde moet verdomme nodig opgekalefaterd. Ik moet uitgedaagd worden in plaats van het molensteengevoel dat mijn site me nu geeft. Ik ben nog lang niet uitgeschreven, maar wel uitgekeken op de trucjes die ik hier publiceer. Een nieuwe lay out met nieuwe rubrieken will do the trick. Maar dat is nu nog even toekomstmuziek, want ik heb kutsmoezen te over.
 
À la semaine prochaine!
Lees meer...   (20 reacties)
 
 
De winnaar (klik) is Irene Langenfeld (klik).
Zij gokte 1875 en het was 1856, dus zij zat er het dichtste bij.
Irene, als je mij je adres mailt (mijn mailadres staat rechts in de balk), dan ontvang je zsm de cd van Scrabeus die ik en twee goede vrienden in 2000 opnamen en die door good ol' Maarten van Roozendaal aan de wereld werd gepresenteerd. Die dozen moeten toch ééns op...;) 
 
Voor het overige dient mijn site geheel en al omgegooid te worden om mij nog enige inspiratie te bieden, dus als u zich afvraagt waar ik blijf: ik denk heel diep na over hoe en wat met deze webzijde. 
Tips? 
Lees meer...   (25 reacties)
 
 
Lieve vriend,
 
Foto! Foto! Foto! 
 
En verder is het goed met me. Ik ben nog hartstikke werkeloos, spreek met de dag beter Frans, haat huizen met zeven kamers op het moment dat je ze moet schoonmaken, kijk alle afleveringen van Six Feet Under achter elkaar (bij gebrek aan seizoen 6 van The Soprano's), moet soms heel hard huilen omdat ik me soms best eenzaam voel, vind het fijn dat mijn ouders zich hier dit weekend bij hun eerste bezoek erg thuis voelden, kan vrijwel alle Vlaamse dialecten en accenten inmiddels zonder tolk verstaan ('gaajetnenieleschoanefrak, zulle'), snak naar een jointje, solliciteer me een ongeluk, ga volgende week netwerken in het Europees Parlement, mag op 22 november stemmen via internet, heb een attest van immatriculatie, wat zoveel betekent als dat ze me voor 18 februari niet het land uit zullen gooien, ben nog dagelijks verliefderig, voel me soms veel te afhankelijk, vind Leuven leuk, maar te veel studenten is ook niet alles, en mis niettemin bijzonder weinig. 
 
Ga je op 9 november naar de reünie van de SvJ? Heb je zin om samen te gaan? Heb je zin om samen eerst iets te eten? Heb je als je niet gaat toch zin om die avond samen iets te eten?
Hoe dan ook: no hard feelings.

Hoe is het met jou afgezien van je haartooi, zoals ze dat hier noemen?
Liefs, kussen,

Zezunja

PS. Vind je het goed als ik deze briefsgewijze opsomming ook op mijn webzijde pleur? Ik vind 'm bij het nalezen ineens best treffend. 
 
(Van een heel andere orde: iedereen kan hieronder nog een gokje wagen tot vanavond twaalf uur. Er ligt een prijs in het verschiet.)
Lees meer...   (12 reacties)
 
 
Omdat mijn weblog volgende maand drie jaar bestaat en ik vast vergeet dat te vieren, zal ik deze maand wat jubileumstukjes plaatsen.
De eerste is in de categorie 'waag eens een gok'.
 
Hoeveel stukjes heb ik geplaatst sinds november 2003?
Dit stukje telt mee. 
Ook stukjes die dienden als archivering tellen mee (linklijsten etc.). 
 
De deadline is morgen om middernacht.
De hoofdprijs is een verrassing.
Over de uitslag wordt met alle liefde gecorrespondeerd.
 
(mensen die op wat voor manier dan ook inzage hebben in mijn beheerstatistieken, zijn uitgesloten van deelname) 
Lees meer...   (43 reacties)
 
 
Ik kreeg zojuist een afwijzingsbrief.
"Wij hebben uw kandidatuurstelling voor Redacteur goed ontvangen. Deze vacature is echter reeds ingevuld."
Ik sprong een gat in de lucht.
Dat krijg je ervan als je in hoge nood solliciteert op jobs die je eigenlijk met heel je hart niet wilt.
Lees meer...   (16 reacties)
 
 
1. Als je ouders bij jou komen logeren in plaats van andersom, dan word je pas echt oud.
2. Ik ga dus de rest van de dag even flink schoonmaken.
3. Noot voor mijn moeder: nu weet je dus dat het hier niet altijd zo schoon is.
4. Als je het al schoon vindt.
Lees meer...   (26 reacties)
 
 
We wachten al een minuut of vijf op de boys; de man voor mij en de zes mensen achter mij.
De boys zijn Italiaans en hebben problemen met de geldautomaat. Of met hun pincode. Of met elkaar. Mijn Italiaans is te slecht om dat vast te stellen, maar cijfers in het Italiaans snap ik, en schelden ook.
Ze praten luid tegen elkaar en tegen het appaaraat. Het gaat over otto (acht), sei (zes), tremille (drieduizend), vaffanculo (rot op) en stronzo (klootzak).
De rij groeit, de ergernis ook en het volume van de boys neemt eveneens toe. Als ze voor de zoveelste keer al scheldend de pas in de gleuf stoppen, hoop ik dat-ie zal worden ingeslikt. Maar helaas.
Na een minuut of tien komt er een mobieltje aan te pas. De een schreeuwt in de telefoon, de ander staat met de pas in de hand te luisteren hoe degene aan de andere kant van de telefoon wordt uitgescholden.
De man voor mij wipt van zijn ene been op de andere, het wordt hem te veel. De mensen achter mij zuchten. Ook zij zijn het zat. Maar niemand doet iets.
De boys roepen mille euro, stronzo (duizend euro, klootzak) in de telefoon. De gleuf en de pas lijken van ondergeschikt belang, evenals de rij van inmiddels een man of tien.
Als er een kwartier verstreken is, besluit ik dat Vlamingen watjes zijn. In Nederland was de rij allang in opstand gekomen. Flikker effe lekker op, kut-Italianen
Geërgerd vraag ik aan de boys: 'Are you ready?'
De boys zeggen 'Yes' en maken plaats voor de man voor mij.
Lees meer...   (27 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl