zezunja.punt.nl
Tureluurs
 
 
Als ik te veel heb om over te schrijven, komt er vaak niks uit. Zoals nu.
Ik ben niet meer gewend dat het leven zo meezit, zo doorloopt en zo véel is. Na twee jaar sluimerstand wegens allerlei ziek en zeer komt het volle leven als een bulldozer op mij af, en wegens niet in staat tot doseren en een grote behoefte aan alles tegelijk, is het leven voller dan ooit. Dat komt ervan als je zoveel hebt moeten uitstellen dankzij 'gehandicapt'.
 
Het afgelopen jaar had ik de tijd en de ruimte om na te denken. Over stukjes, over mezelf, over de horizon, over het volle leven dat ik zou leiden in geval van 'niet gehandicapt'. Ik verlangde naar aanlopen, afzetten en doorstomen, naar vol en volledig. Ik wilde niet meer half en weinig, maar groots en meeslepend. Ik maakte plannen. En plannen. En plannen. En plannen. Ik maakte zoveel plannen dat ik wist dat ik de rest van mijn leven nooit meer a dull moment hoefde te hebben.
 
En nu, plots, is het zover. Mijn handen doen het weer, mijn hoofd en hart lijken een gezonde symbiose aangegaan te zijn en de wereld is ontwaakt uit de kerstpsychose. Tijd om te beginnen.
 
En dan gaat het snel. Binnen de kortste keren heeft een week maar zeven dagen. Twee zijn er voor de band, drieëneenhalf voor mijn werk, elke twee weken krijgt mijn vriendje ook nog minimaal drieëneenhalve dag en intussen moet ik dingen doen als emigreren.
Gevolg: ik kan het allemaal doen -gelukkig maar, eindelijk doen in plaats van in een plan zetten dat ik het ga doen- maar ik kan het niet reproduceren. Elke keer dat u mij toeknippert -ik vereenzelvig u met mijn cursor- sla ik helemaal dicht.
 
Zal ik vertellen over de computerwonderen die ik zoal verricht door mijn verdwenen externe harddrive simsalabim tevoorschijn te toveren? Of over het confronterende gegeven dat van alle liedjes van Little White T-shirt mijn favoriet nou net als enige helemaal door Dwarzand geschreven is? Of zal ik vertellen van de zoektocht naar baan en huis over de grens? Of over de toeren die ik uithaal om niet nog erger in de schulden te raken? Of over de zwangeren, de liefsten, de irritantsten (geinig woord), of de doden? Of over mijn eerste Senseo-apparaat van Essent dat mijn tweede Senseo-apparaat is, maar volgens Essent zelfs al mijn derde? Of misschien toch over de buurman die mij naaide?
 
Zucht. Ik raak daar dus tureluurs van. Dan weet ik het gewoon niet meer. Dan is het te veel. Dan bent u -als zijnde mijn cursor- een dwingeland.
Meestal sta ik dan op en ga ik nóg meer beleven. De dagen tellen. En verder met emigreren.

Reacties

Paul op 16-01-2006 13:53
Relax, laat het gaan, dan komt het vanzelf weer. 
jon op 16-01-2006 14:44
ik stem voor de buurman
 
Aderyn op 16-01-2006 19:28
Emigreren, dat klinkt stoer . Het uitvoeren is helemaal stoer! Je bent stoer, Zezunja! 
Oh! op 16-01-2006 19:54
Ik stem voor zoektocht naar baan. 
bart op 16-01-2006 20:00
Join the club, we've got jackets. :-)
Zezunja op 16-01-2006 20:05
@ Aderyn:
Het is maar naar België hoor.
En toch: make my day.
 
@ Bart:
Jij bent véél erger.
En toch: let's shake hands.
Jezus op 16-01-2006 20:44
Dat van die buurman, is dat letterlijk of figuurlijk ? ;-)
Josefini op 17-01-2006 00:46
*vermoedt dat het verhaal over de buurman nog favoriet(er) wordt*
Zolang het stukjes als deze worden, die de nieuwsgierigheid intens prikkelen, vind ik alles goed. Ga zo door!
buitel op 17-01-2006 11:51
Ik zou gewoon verder tureluren en emigreren, als ik jou was. Komt wel goed...
op 17-01-2006 15:40
gezien de reacties tot nog toe zou ik je vooral aanraden je te beperken tot het onderwerp 'emigreren met de buurman'
urbain Alpain op 18-01-2006 10:07
Eens het hoofd enhet hart een gezonde symbiose zijn aangegaan dan is het doorgaans tijd omde lager gelegendelen even van naderbij te gaan bekijken.De navel smacht en de onderbuik hunkert.En dat had uw buurman Paul dan weer goed bekeken.
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl