zezunja.punt.nl
Hoe het kwam dat het touwtje van de deur stuk was
 
 
De bel ging.
Bij mij gaat de bel nooit. In elk geval niet zomaar. Bijna iedereen die ik ken, weet dat ik zelden zit te wachten op onverwacht bezoek. Of ik ben er niet. Of ik ben er wel, maar niet toonbaar. Of mijn huis is niet toonbaar. Of ik ben niet in de stemming. Of allemaal tegelijk. Dat komt eigenlijk het vaakst voor.
 
Maar goed, de bel ging. Zomaar. Ik was ervan overtuigd dat het zo'n Gouden Gids-man was. Dat zijn namelijk de enige types die nog wel zomaar bij mij durven aan te bellen. Het touwtje van de deur was stuk, dus ik moest naar beneden. Voor deur stond een kale jongen die ik niet kende. In een reflex wilde ik de deur weer dichtdoen. Kale onbekende mannen lijken mij heel geschikt als drievoudig verkrachter.
 
Tot ik ineens zijn ogen herkende. Het was mijn buurjongen die kennelijk de tondeuse ter hand had genomen.
'Hoi', zei hij.
'Hoi', zei ik. 'Ben je je sleutel vergeten?'
Hij aarzelde even.
'Ja', zei hij.
'Okee', zei ik en ik jumpte in al mijn ontoonbaarheid weer naar boven.
Snel sloot ik de deur, zodat hij niet zou zien hoe ontoonbaar mijn huis was. 
 
De volgende dag ging de bel weer.
Weer dat kale hoofd met gebrek aan korte termijngeheugen.
'Hoi', zei ik. Verder maakte ik er geen woorden aan vuil. 
Die dag deed ik nog drie keer voor hem open.
 
's Avonds stond ik onder de douche. De bel ging en ik dacht: zoek het maar lekker uit. Toen ik even later in ochtendjas en handdoek-wrap op bed wilde ploffen, zag ik dat er een voice mail was. De buurjongen die vroeg of ik even wilde opendoen.
 
De buurjongen??? Hoe komt die aan mijn telefoonnummer??? 
Omdat het laat 's avonds, donker en koud was en ik visioenen kreeg van de buurjongen die met nachtvorst in het portiek zou liggen, ging ik in al mijn ontoonbaarheid (zie verder ochtendjas en handdoek-wrap) naar beneden. Ik deed de deur open, maar er stond niemand. Toen ik de deur weer dicht deed en snel naar de warmte van mijn eigen huis wilde sprinten, hoorde ik op straat de deur van de benedenburen opengaan. Daarna werd er op de buitendeur geklopt. Door het raampje zag ik niets, maar ik deed toch open. Om de hoek van de deurpost stak het hoofd van de benedenbuurvrouw. 'Hij zit hier hoor', zei ze. 'Hij wachtte tot jij thuis zou zijn en open zou doen. Hij heeft zijn sleutel niet bij zich.'
 
Ik zuchtte, liet de deur openstaan en liep weer naarboven. De buurjongen liep achter mij aan de trap op en keek van onderen naar al mijn ontoonbaarheid (zie verder ochtendjas en handdoekwrap).
'Neem, je sleutel nou eens mee', bromde ik vlak voor ik mijn eigen deur weer sloot. 
 
Toen ik twee dagen later na langdurige afwezigheid weer even thuis was, ging de bel opnieuw. Geërgerd liep ik naar beneden.
'Ben je je sleutel echt helemaal kwijt of zo?', vroeg ik.
'Nee', zei hij 
Voor mijn deur, die ik een beetje dichtdeed wegens zicht op grote mate van ontoonbaarheid, bleef hij staan.
'Ik ben mijn sleutel niet kwijt. Die ligt gewoon boven' , zei hij.
'Maar waarom neem je die dan niet méé?', vroeg ik verbaasd.
'Omdat ik op zoek ben naar vrienden', zei hij. 'Én een vriendin.' 
 
Het duurde even voor ik mijn perplexheid had overwonnen. Ik vond het beangstigend en creepy, maar ook zielig en bijna aandoenlijk. Mijn buurjongen is namelijk doorgaans best vriendelijk en hij is ook nog tamelijk jong. Kortom, het duurde even voor ik had bepaald wat ik van deze idiote mededeling vond.
 
'Sorry, maar daar ben ik niet de aangewezen persoon voor', zei ik. 'Bovendien heb ik geen zin om steeds de deur voor je open te doen.'
Hij keek me indringend aan.
'Mag ik even binnenkomen', zei hij, mijn ochtendjas en handdoek-wrap volkomen negerend.
'Nou, nee', zei ik. 'Liever niet.'
'Anders mag je ook bij mij langskomen.'
'Nee, bedankt', zei ik en ik wilde deur achter me dichtdoen.
'Als je op zoek bent naar een vriend, moet je maar eens aankloppen.'
'Ik ben al voorzien, dank je', zei ik door een kiertje. 
 
Een kwartier later werd er op de deur geklopt. Boos liep ik naar de deur, ik wilde zeggen dat-ie op moest donderen, maar hij nam gelijk het woord.
'Als je iemand wilt die echt van je houdt, dan weet je waar je moet zijn', zei hij. 'Ik kan echt van je houden. Met heel mijn hart.'
Ik was met stomheid geslagen.
'Mag ik binnenkomen?', vroeg hij.
'Nee', zei ik. 'En nog iets, vanaf nu doe ik niet meer open. Nooit meer.' 
 
Ik deed de deur dicht en realiseerde me toen pas dat het touwtje van de deur niet kapot was gegaan, maar kapot was gemaakt.
Sindsdien denk ik steeds dat er iemand aan mijn deur luistert.

Reacties

Semtex op 13-03-2006 12:57
Hij zou een weblog kunnen beginnen.
 
is uw huis overigens al verkocht?
zezunja op 13-03-2006 13:01
Neen.
Ik zal u even een mail sturen met het hoe en wat. 
Noynourfe op 13-03-2006 13:18
hmmm. Misschien is het een extra item voor je huisverkoop advertentie?
Huis (inclusief gewillige buurman) te koop.
Noynourfe op 13-03-2006 13:20
p.s. is dit de zoon van die moeder met schoonmaak woede? Dat zou helemaal toegevoegde waarde zijn....
zezunja op 13-03-2006 13:21
Yup, maar ik dacht: laat ik geen namen noemen.
Vandaar dat ik maar niet naar dat stukje heb verwezen. 
Noynourfe op 13-03-2006 13:26
Goh, dan heeft ze je waarschijnlijk gekeurd, en goed bevonden. En je telefoonnummer geregeld voor zoonlief. Ik gok dat er naast het bed een familiepak klaar staat. Met de complimenten van ma.
Of hij kent je al jaren van het internet. En heeft dat huis gekocht als gevolg daarvan. Dat zou wel weer heel intens zijn. Ietwat eng, maar toch.
(*Noynouyrfe zet een stop op zijn verbeeldingskracht...)
Peet op 13-03-2006 13:37
Brrrr.
gedicht op 13-03-2006 15:45
Misschien kan zijn moeder hem aanmelden voor "schoondochter gezocht". Ze lijken me er wel een mooi stel voor.
Drs. Johan Arend Happollati op 13-03-2006 16:01
Vrouwe Zezunja,
Geheel volgens de regels van de etiquette mag u de buurjongen in het vervolg gerust laten voorgaan op de trap...
psssst op 13-03-2006 16:08
(in je "zijdelings" van vandaag zit een typefoutje)
 
Verder zou ik bagger schijten van zo'n mannetje. Maar nu ben ik persoonlijk niet erg dapper.
 
Succes met afwijzen, het lijkt me een volhouder mét bord veur de kop.
 
buitel op 13-03-2006 16:13
Urgh, wat een creep! Gelukkig hebben we zo'n creeps niet in België
Carrie op 13-03-2006 16:31
bizar! ik zou maar gauw naar het Vlaamse verhuizen!
zezunja op 13-03-2006 16:51
@ Pssst: thnx, gewijzigd. 
 
@ Drs: dan moest ik in de kou op hem wachten, met mijn blote beentjes in de nachtvorst...
Maar ikheb wel gezorgd dat zijn gevoelens niet aangewakkerd werden hoor, ik hield de inkijk strak dicht.
noynourfe op 13-03-2006 17:08
* Noteert: er is NIET blij gebukt.
nka op 13-03-2006 18:06
Wat een lief joch. En een beetje dom, maar aandoenlijk dom.  
esther op 13-03-2006 18:28
Lief? Behoorlijk eenzaam en misschien wel behoorlijk gestoord daarbovenop; van normaal contact maken heeft hij geen kaas gegeten in elk geval. Blijf asjeblieft bij hemuit de buurt zou ik zeggen.
p op 13-03-2006 19:05
Ik weet het niet hoor. Volg de gehele dag al de parlementaire commissie over tbs'ers. Volgens mij is hier sprake van een experiment: we laten er een paar begeleid kamerwonen, maar vergeten (bij wijze van experiment) de begeleid(st)er te waarschuwen. Zezunja, verkopen die hap!
Juna op 13-03-2006 19:09
P'cies. Ik zou verhuizen. Wat zeg ik? Ik zou emigreren!
;-)
Marina op 13-03-2006 21:05
Toen ik dit vanmiddag las, dacht ik: ik ga echt niet als eerste reageren. Dan gaat iedereen me uitlachen, omdat ik er ingetrapt ben...
Marina op 13-03-2006 21:06
By the way... dit doet me ergens aan denken. Hoe zat dat ook alweer met dat aantrekken van die sneue types enzo?
zezunja op 13-03-2006 21:26
Dacht je dat het niet waar was? 
Fien op 13-03-2006 21:32
je, wat een engerd. Kijk maar uit, typisch stalker gedrag.
AnamCara op 13-03-2006 22:06
Doet denken aan een enge film. Heeft hij soms emigreerplannen waar je niks vanaf weet? 
Dagmar op 13-03-2006 22:41
He jakkes
Marina op 14-03-2006 09:53
@ Zezunja: dacht eigenlijk niet. Ik hoopte het voor je.
Robert op 14-03-2006 09:59
Kwam via daar hier, las je stuk... en vond het een sneu verhaal... niet alleen een sneu type. Niet prettig om te weten dat dat soort mensen inderdaad om je heen wonen... Sterkte er mee!
 
En Marientje... dit verzin je niet zomaar... toch??
Robert op 14-03-2006 09:59
jammer dat de html het niet doet :)
Marina op 14-03-2006 10:15
@ RobAir: danken/'ken' jij Zezunja nog niet. ;o)
Kan trouwens wel merken dat jij tegenwoordig iets met internet doet. :oP
Oh! op 14-03-2006 14:45
Maar de volgende keer is het de Gouden Gids-man wél.
Wat dan? :o) 
Rick II op 14-03-2006 15:11
Dit lijkt wel erg op het begin van een hele enge film.
Mafketels wonen overal, niet alleen in klinieken.
Laat je niet manipuleren!
Urbain Alpain op 14-03-2006 15:35
Alweer ben ik geschokt en telerugesteld. Een jongeman probeert op verrassende wijze kond te doen van zijn liefde aan een ietwat oudere vrouw en de hele blognatie lijkt geschokt! Die mens wordt hiet meteen afgeschilderd als een psychopatische vrouwenerkrachter met moordplannen bovenop. Oudere vrouwen zijn doorgaans moelijk in te palmen als je geen verrassende effecten in petto hebt. Ik heb mij destijds ookeen aantal maal in roze tutu met een bos chrysanten via het balkonmoeten meldenbij Margaret Thatcher voorzij mij enige aandacht wou schenken. Eens het ijs gebroken was het wel elke dag preuteleute op dat balkon van de ambtswoning van die taaie tante. De aanhouder wint!
zezunja op 14-03-2006 16:46
@ Urbain: Kuch, oudere vrouwen?
*hoestbui* 
 
@ Rick: Ik doe mijn best.
 
@ Marina: Het meeste wat ik hier schrijf is echt wel waar hoor. Écht.
 
@ Robert: Ik heb geen flauw idee wat het hier allemaal wel en niet doet, maar in mijn beheer kan ik wel een linkje maken van het woordje daar, dus dat zal ik even doen. 

p op 14-03-2006 18:04
moeder van buurjongen: X, ik heb nou vaak en lang genoeg getofzuigd in jouw trapportaal. Geef me iets waar ik me echt belangrijk in voel..... geef me een schoondochter, of beter nog, geef me vieze luiers..
buurjongen X: Ja mams, dat had misschien wel gelukt met Marieke in Staphorst, maar ik moest zonodig van jou het huis uit en de grote stad in en hier.....
moeder van buurjongen: Hier zijn ook aardige meidjes. Wat dacht je van dat meisje hieronder? Goed, een beetje slonzig en dat haar kan God niet geschapen hebben, maar toch....
buurjongen X: Mams, dat is eredivisie!
moeder van buurjongen: Dan probeer je maar wat! Zeg desnoods dat je je sleutels vergeten bent. Dan nodigt ze je vast wel uit voor een kopje koffie of thee en voor je het weet....
buurjongen X: (zucht) Volgens mij werkt het niet, maar als jij het wilt....
 
fisherman friend op 18-03-2006 12:18
Gevalletje single dat single is omdat schoonmoeder geen kinderen kon krijgen?
Vast geen happy single indeed
Pruh op 06-04-2006 11:14
Wat een engerd. En irritant zeg.  Ik hoop dat ie je niet meer lastigvalt...
Ellen op 17-04-2006 18:02
Bah wat een eng log. Bijna een verhaal zoals Psycho, ik zou de hele dag op mijn tenen lopen.
Ellen op 17-04-2006 18:11
By the way.........ga je de nieuwe bewoonster van jouw appartement in de pijp over je buurman inlichten?
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl